woensdag 4 april 2018

POESJE MAUW




In de televisiehoek heeft zich een groepje van vijf verzameld: Mijnheer Demijne, de Eiervrouw, Drika met breiwerk, E. en Rijk. Om een uiltje te knappen of op teevee sport volgen. Rijk en zijn kompaan Bassie dollen wat. De Eiervrouw knijpt haar oogleden tot spleetjes en volgt zo de vermakelijke conversatie. Op het vierkante zwaar eiken bijzettafeltje slaapt een opgerolde neppoes die verrekte echt lijkt. 'Wat een prachtige poes. Mag ik 'm aaien?' knoop ik een gesprekje aan met de Eiervrouw. Ze trekt een zuinige mond, maar haar nonchalante handgebaar geeft aan: vooruit dan maar. Ik aai de grijze huistijger en vraag of ze 'm op schoot wil. De Eiervrouw die vaak moeilijk te verstaan is, geeft onmiskenbaar aan dat de poes moet blijven liggen waar-ie ligt: met het kattenkopje richting haar. Niet naar het raam, want dan wil ze muizen. 'Heeft de poes een naam?' vraag ik. Prompt antwoordt ze: Piet. Piet de Poes.' Rijk en Bassie die al binnenpretjes hadden, houden het niet meer. Piet is geen standaard poezennaam. Waarschijnlijk is het de naam van iemand die haar heel nastaat. Navragen laat ik derhalve achterwege. E., verzot op attractieve vrouwen, gaapt: 'Ik heb exotisch gedroomd.' 'Krijgen we de ongesneden natuurfilm  te horen of rest er censuur op', vragen we collectief 'Dat laatste', grijnst E.  De groep: 'Dan hoeven we 'm niet te horen!' 

Het verhaal krijgt een staartje wanneer Rijk jr. zijn pa bezoekt. Hij veronderstelt dat de dommelende poes in het donkerblauwe korfje een levend beestje is: 'Hé leuk zo'n huispoes.' Welke heer oppert: 'Als je de poes streelt, gaat ze spinnen' laten we in het midden. Rijk jr. strijkt over de poes, legt zijn oor tegen haar aan, maar hoort geen gesnor. 'Harder strijken!' roepen de heren met een brede grimas. De dochter heeft weet van het bestaan van interactieve dementie-poezen: dit is géén poesje mauw.